Hayastan.republika.pl

A R M E N I A
Stolica Armenii - Erewan




Ormiańska szkoła

  Ormiańskie Towarzystwo Kulturalne organizuje sobotnią szkołę Ormiańską, która rozpoczą³ działanie od 2-go października.
Zapraszamy dzieci powyżej 6-ciu lat.
Opłata miesięczna wyniesie 50zł.
Zajęcia odbywają się w każdą sobotę od godz. 10 do 14 w Krakowie, pod adresem:

ul. Rajska 1
Wojewódzka Biblioteka Publiczna
1 piętro, pokój 53

Kontakt

E-mail:






Szkoła ormiańska (sprawozdanie)

  Z inicjatywy rodziców członków KZKO, Maciej Bohosiewicz - prezes Koła zwrócił się pismem z dnia 17 stycznia 2003 r. do Biura Edukacji m. st. Warszawy o utworzenie w jednej z warszawskich śródmiejskich szkół szkoły dla dzieci mniejszości ormiańskiej uczących się w szkołach publicznych podstawowych i gimnazjach. Podstawą wystąpienia było rozporządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 grudnia 2002 r. "w sprawie warunków i sposobu wykonywania przez szkoły i placówki publiczne zadań umożliwiających podtrzymanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej, językowej i religijnej uczniów należących do mniejszości narodowych i grup etnicznych".

  Od początku września 2003 r. przy Szkole Podstawowej nr 1 w Warszawie istnieje "sobotnia szkółka ormiańska". Do szkoły w ubiegłym roku uczęszczało 18-cioro dzieci w wieku od 2 klasy szkoły podstawowej do 2 klasy gimnazjum. Naukę prowadziły dwie dyplomowane nauczycielki - Ormianki. Szkoła miała status "szkoły społecznej", kustoszem szkoły czyli opiekunem z ramienia Koła był pan Paweł Korczewski. Zajęcia szkolne zakończyły się programem artystycznym pt. "Język ojczysty i Ojczyzna", który, obecne na zakończeniu roku szkolnego, panie reprezentujące Biuro Edukacji m. st. Warszawy oraz Ministerstwo Edukacji, Ministerstwo Kultury i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji bardzo wysoko oceniły.
  Odpowiadając na pismo w sprawie kontynuowania nauki w bieżącym roku szkolnym pani Ewa Krawczyk - Dyrektor Biura Edukacji m. st. Warszawy pismem z dnia 26 sierpnia 2004 r. napisała "po przeanalizowaniu bardzo dobrych opinii o "szkółce ormiańskiej" i innych przytoczonych przez Pana argumentów, wyrażam warunkową zgodę na kontynuację nauki zgodnie z rozporządzeniem MENiS z dnia 3 grudnia 2002 r.(...), ponieważ przemawia za taką decyzją dobro dzieci".
(Pawe³ Korczewski)

  Od 1 września 2004 r. szkoła jest przy Szkole Podstawowej nr 210 w Warszawie ul. Karmelicka 13. Zajęcia odbywają się w sobotę przez cały rok szkolny w godzinach 10 - 13:30 (4 godz. lekcyjne). Od początku roku szkolnego jest dwie klasy: młodsza dla dzieci z klas 0-3, starsza dla dzieci z klas 4-9. Obecnie uczęszcza do szkoły 22-je dzieci. Przed Świętami Bożego narodzenia (18 grudnia) dzieci w szkole odwiedzi Ambasador Armenii dr. Aszot Howanesian z małżonką i synem były też osoby towarzyszące, pracownicy ambasady. Było przedstawienie dzieci (osobno z młodszej i starszej klasy). Były prezenty, niespodzianką były też prezenty od Ambasadora. Były życzenia, polski opłatek i ormiańskie toasty.


O szkole


  Z prac sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych.

  W dniu 9 września br. odbyło się posiedzenie sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych. Tematem pierwszego punktu posiedzenia było:

  - Omówienie problemów kulturalnych, edukacyjnych i społecznych mniejszości ormiańskiej w Polsce.

  O przedstawienie tych problemów komisji sejmowej, poproszony był pan A. Terlecki - prezes Ormiańskiego Towarzystwa Kulturalnego oraz pan Paweł Korczewski organizator "sobotniej szkoły nauki języka i kultury ormiańskiej dla dzieci i młodzieży z Warszawy i jej okolic.

  Tekst wystąpienia p. Pawła Korczewskiego:

  Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo.

  W stowarzyszeniu "Kole Zainteresowań Kulturą Ormian" w Warszawie, przed rokiem powstała propozycja utworzenia klasy nauki kultury i języka ormiańskiego dla dzieci, które uczęszczają do polskich szkół a nie mają możliwości, w sposób zorganizowany uczyć się języka ormiańskiego, języka ich rodziców.

  Ta inicjatywa powstała mniej więcej rok temu jednak zawirowania wokół wyborów samorządowych, a potem związane ze zmianą ustroju m.st. Warszawy wydłużyło czas dochodzenia do pierwszych zajęć. I tak dopiero w styczniu zwróciliśmy się do Biura Edukacji m. st. Warszawy o utworzenie "międzyszkolnego zespołu nauki kultury i języka dla mniejszości ormiańskiej". Dzisiaj mogę powiedzieć, że pierwsze organizacyjne zajęcia odbyły się 6 września a więc dosłownie kilka dni temu.
  Ormianie w Warszawie to potomkowie starej emigracji, która jest w Polsce od kilku wieków, są małżeństwa mieszane ormiańsko-polskie, są wreszcie Ormianie, którzy na skutek warunków ekonomicznych w byłym Związku Radzieckim przybyli do Polski z rodzinami pracują na bazarach, legalnie lub częściej nielegalnie, licząc na unormowanie swojego statusu, że po wejściu w życie nowej ustawy "o cudzoziemcach" staną się w pełni obywatelami polskimi. Obywatelami wiernymi i hojnymi wobec swej drugiej Ojczyzny, jak świadczy o tym wielowiekowa historia.
  Szacujemy, że wieku szkoły podstawowej i gimnazjum w Warszawie jest około 30-cioro dzieci Na pierwsze zajęcia organizacyjne 6 września przyszło 16 dzieci, można, zatem utworzyć jedną klasę a w przyszłości może będą dwie: jedna dla uczniów szkoły podstawowej, druga dla uczniów gimnazjum.
  Nauczać będą dwie panie i wbrew pozorom nie mamy kłopotu ze znalezieniem kandydatek dwujęzycznych z wykształceniem nawet wyższym pedagogicznym, bo jak wcześniej wspomniałem z powodów ekonomicznych w byłym Związku Radzieckim, w Polsce jest wielu Ormian posiadających wyższe wykształcenie, będących fachowcami w różnych dziedzinach życia a teraz są zmuszeni pracować na bazarach. Ormianie szczycili się tym, że w byłym Związku Radzieckim odsetek osób z wyższym wykształcenie był najwyższy w Republice Armenii.
  Wydaje się nam, że spełnienie wszystkich warunków związanych z przedstawieniem programu zajęć nie będzie kłopotu, tak by "szkoła ormiańska" korzystała ze wszystkich rygorów i przywilejów wynikających z rozporządzenia, Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, z dnia 3 grudnia 2002 r. "w sprawie warunków i sposobu wykonywania przez szkoły i placówki publiczne zadań umożliwiających podtrzymanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej, językowej i religijnej uczniów należących do mniejszości narodowych i grup etnicznych".

  (wystąpienie na Komisji Mniej. Nar. i Etn. w dniu, 9.09.2003 r.)


  Św. Mikołaj w "szkółce ormiańskiej".

  Z pierwszym śniegiem, 6 grudnia jak każe tradycja, do dzieci ze "szkółki ormiańskiej" w Szkole Podstawowej nr 1 w Warszawie przy ul. Wilczej 53 przybył św. Mikołaj. Swoim przybyciem sprawił dzieciom niespodziankę, bo choć wiadomo, że 6 grudnia św. Mikołaj chodzi po domach, ale czy na pewno trafi do nas?

  Ta niezwykle miła i sympatyczna uroczystość mogła mieć miejsce dzięki prezentom przekazanym przez pana Janka Abgarowicza, członka naszego Koła Zainteresowań Kulturą Ormian w Warszawie.
  Od 1 września warszawskie dzieci w wieku szkoły podstawowej i gimnazjum, a mające korzenie ormiańskie bądź takie, które w swoich domach rodzinnych stykają się z językiem ormiańskim, mogą uczyć się języka i kultury ormiańskiej w szkole. W przyszłości będziemy chcieli rozszerzyć działalność szkoły o te dzieci Ormian polskich, które nie znają języka ormiańskiego, bo ich rodzice od kilku pokoleń zaprzestali używania języka swych przodków.
  Szkółkę prowadzą panie Anahit i Margarita Yeremyan, doświadczone i bardzo zaangażowane w swej pracy nauczycielki,- w każdą sobotę od 10 do 1315, przez cały rok szkolny.


  Opłatek w "szkółce ormiańskiej".

  W ostatnim dniu zajęć szkolnych, 20 grudnia, dzieci (młodzież) oraz rodzice i przyjaciele "szkółki ormiańskiej" spotkali się w sali lekcyjnej na wspólnym opłatku. Wszyscy razem mogliśmy się cieszyć faktem, że "szkółka" jest i będzie się rozwijać w przyszłym roku. Czego wszyscy sobie nawzajem życzyli.

  Nie można jednak nie zauważyć, że nauka odbywa się tylko dzięki bezinteresownej pracy nauczycielek pań Anahit i Margarity Yeremyan.


  Wszyscy nasi Ormianie

  Polityka nr 6 (2438), 7luty 2004 r.

  ... W Warszawie ruszyła weekendowa szkoła ormiańska. Ma otrzymać status szkoły publiczne. Zorganizował ją Paweł Korczewski, zafascynowany historią polskich Ormian, emerytowany urzędnik stołecznego ratusza (ojciec, lwowiak, chodził na kazania arcybiskupa Teodorowicza do ormiańskiej katedry). Uczą dyplomowane nauczycielki - ormiańskie imigrantki. Na zajęcia - cztery lekcje w każdą sobotę - chodzi jedenaścioro dzieci.

  Koniec roku szkolnego w "szkółce ormiańskiej"

  W odświętnym nastroju 19 czerwca odbyło się uroczyste zakończenie roku szkolnego. Panie Anahit Yeremyan i Margarita Yeremyan-Woźniakowska razem z dziećmi przygotowały program artystyczny pt. "Język ojczysty i Ojczyzna", na który zostali zaproszeni rodzice i znajomi. Byli też zaproszeni goście specjalni, była pani dyrektor szkoły Barbara Kurowska, były też panie z urzędów, które zajmują się problemami mniejszości narodowych: pani Grażyna Płoszajska z Ministerstwa Edukacji, pani Iwona Grodzka z Ministerstwa Kultury, pani Agnieszka Basiaga z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, pani Maria Kotowska z Biura Edukacji Urzędu m. st. Warszawy oraz pani Anahit - attache kulturalny przy Ambasadzie Armenii w Warszawie.

  Ojczyzna - to słowo dla Ormian i Polaków, choć dzielą nas tysiące kilometrów, tak samo rozumiane. Język ojczysty, a dla Ormian również język pisany, miał i nadal ma doniosłe znaczenie w zachowaniu tożsamości narodowej. Na koniec był pokaz tańca wykonany przez uczennice występujące w zespole "Musa Ler". Było też rozdanie świadectw. Po występach uczniowie, rodzice i goście zasiedli do małego poczęstunku i długo nie mogliśmy się rozstać, bo przecież czeka nas teraz rozstanie na długie wakacje.
  Szkółka istnieje od 1 września 2003 r. Przez cały rok szkolny dzieci ze szkół podstawowych i gimnazjum szkół warszawskich takie, które na co dzień, na przykład w domu mają kontakt z językiem ormiańskim, których rodzice lub jeden z rodziców posługuje się ormiańskim, takie dzieci mogą doskonalić swój język ormiański w szkole. Zajęcia odbywały się w jednej sali szkolnej przez 4 godz. w sobotę.
  Sądząc po pilnym uczęszczanie dzieci, rosnącej liczbie dzieci w klasie (zaczynaliśmy od 8-u a kończyło 18-cioro uczniów, plus 4-ro przedszkolaków) ta inicjatywa jest godna rozpowszechnienia i naśladowania. Problemem pań nauczycielek jest brak dostępu do pomocy szkolnych, i tu liczymy na pomoc ze strony ambasady ormiańskiej. Problemem było również to, że nauka odbywała się w jednej klasie dla całej grupy dzieci, a były to dzieci od 2 kl. szkoły podstawowej do 2 kl. gimnazjum, i tu również liczymy na zrozumienie dyrekcji szkoły i oddanie w przyszłym roku szkolnym na potrzeby nauczania dwóch klas.
  Problemy, trudności, sukcesy są wpisane w każdą działalność, również w tą społeczna dlatego, w tym miejscu chciałby bardzo serdecznie podziękować paniom: Anahit i Margaricie Yeremyan, wszystkim uczęszczającym do szkoły dzieciom, za wytrwałe przychodzenie do szkoły w każdą sobotę i pilną naukę, a paniom nauczycielkom za społeczną pracę przez cały rok i osiągnięty wysoki poziom nauczania.
  Liczę, że całe środowisko Ormian i Ormian polskich będzie pilnie obserwowało powstawanie punktów nauczania języka, kultury ormiańskiej dla dzieci i młodzieży również w innych miastach Polski, że Ormiańskie Towarzystwo Kulturalne w Krakowie włączy się w ta działalność i jako jedyne stowarzyszenie Ormian w Polsce posiadające duży autorytet w środowisku i w instytucjach państwowych, będzie tą działalność silnie wspierało.

Zakończenie roku szkolnego 2003/2004

Mapa Armenii

Ludobójstwo - 1915

Chaczqar - kamienny symbol krzyża ormiańskiego

Pieniądze - DRAM

Góra Ararat (Masis)

Jezioro Sewan

Galeria zdjęć

Gra - Krótki NARDI



Reklama




WebMaster: Samvel Shahumyan



Copyright © 2001 Hayastan.republika.pl